मोगा-याचा हार
मुलगा: हा हार शुभ्र किती आई|
            किती कोमल सुंदर पाही क्षणभरी||
            किती वास मधुर या येई|
            मम चित्त ओढुनी घेई बघ तरी||
            कशी फुले डवरली असती|
            किती अलंकार यापुढती बहुपरी||
            भूवरी जन्म घेतरी वास जनाशिरी कसा हा मिरवी|
            जनमने कशाने वळवी वद तरी||
आई:     मधुवासे प्रीय हा सकला|
            स्वगुणाने तू हो बाळा त्यापरी||
            हा धवलत्वे सुन्दरस्त चारीत्रे शोभे तैसा व्यापारी||
            हा दिपवी जसा जगभरा|
            तेजे तू लोपवी धीरा त्यापरी||
            यापरी वागशील जरी सकल जन तरी|
            तुजसी मम तनया शिरी धरतील हारासमया कधी तरी||